٦٨- لە زستانی ١٩٤٧ تەوە

ڕۆژانە لە خوێندنگە،

لەو قڵا ماتەدا چەشنی

مێرووە، بێ و بڕۆ.

 

لە خۆرئاوا بووندا،

لە ژێر تەتەڵەوە؛

بەرەو ماڵ بوومەوە.

 

ئەهۆن پچەپچ بێ لێو بزوان

هەستە لە خەو دەمخەوڕۆ

 

هەمووشتێک ئاماژە بە نێوماڵ دەکا

نهۆمی پێنجم، وەتاقێک ڕوو لە حەسار

لە بازنەێکدا لامپا دەسووتا

هەموو شەوێ بە ترسەوە. . .

 

دانیشتووم، بەبێ پێڵوو لێکدان

بیرۆکەی شێتانە، لوولەی وێنەبزوێن

هەروەک ئەوەی کە پێویست بووبێ

هەروەک ئەوەی کە دوا دەمی تافی منداڵی تێکشکا بێ

بۆ ئەوە بتوانێ لە پەرژینی ئاسن دەربازبێ

هەروەک ئەوەی پێویست بووبێ

 

لە کتێبی شووشەییدا خوێندبوومەوە

بەڵام هەر ئەوانی دیکەم بینی

پەڵەێک لە ڕێی کاغەزدیوارییەوە

خۆی بەرەو پێش تێ دەترنجێنێ

ئەویش ئەوزیندووە- مەردووانە بوون

دەیانویست تابڵۆی ڕوخساریان بکێشنەوە

 

بۆ بەیانی ئەودەم کە سپوورەکان هاتن

وەک ئەوەی مەنجەڵی فافۆن بەرن

لە حەساری پشتەوە،

کاتژمێرەخۆڵەمێشینە بێ بزوەکان

زرینگ زرینگ تا خەو بردمییەوە.

 

 

درێژەی هەیە...

 

وەرگێڕانی  ڕه‌حمان سۆفی لە زمانی سوئێدیەوە